احساسم پر بغضه من که جز تو هیچکسی رو ندارم اینقده تنها شدم که واسه گریه سر رو دیوار میزارم چشمامم با غم تو نمیسازن وقت و بی وقت می بارن بعد تو دیوونه میشم همه دنیا منو تنها میزارن

چی باعث شده چشمات اشکی بشه چی تونسته بغض تو رو بشکنه عشق من تمام خوشی های من مال تو تمام غمای تو سهم منه عشق من چی باعث شده اینجوری دلخوری چی میخوای بگی حرفاتو میخوری عشق من چی باعث شده خسته ای از همه تو حرفات یه دنیا غم و ماتمه عشق من نبینم که اشک تو چشات جمع بشه نباید یه مو از سرت کم بشه عشق من تم...

می ایستم کنار دریا و طلوع تو را انتظار می کشم. با موج بلند برمی خیزم. بیایی، ابر می شوم در آغوش تو، نیایی، می ریزم...!

اون تو اونم دنیات اونم عشقی که دنبالش می گشتی این من منه تنها همونم که ازش ساده گذاشتی دلگیرم از دنیای آشفتم با گریه حرفامو بهت گفتم لعنت به تو لعنت به این آهنگ هرجا میرم یاد تو می افتم ...

یه چشمم اشک یه چشمم خون امشب تو بیرونی هوا بارونه امشب تو این بارون تب آشفتگیمو مگه کی غیر تو میدونه امشب بهت فکر میکنم با اشک با آه نگاهت از جلو چشمم نمیره بهت فکر میکنم با اشک با بغض پیانو میزنم گریه ام میگیره

دلم لحظه ای را می خواهد ! که تو باشی ... همین کنار نزدیک به من درست روبروی چشم هایم همنفس نفسهایم خیره شوم به لبهایت دست بکشم به تک تک اعضای صورتت بعد چشمهایم را ببندم و .. " ببوسمت " آن لحظه دنیای من تمام می شود

تو رو دوشت کوهی از درد و چشات لبریز بارونه تنت پر درد و اما کسی چیزی نمی دونه شبای بی کسی هات و دیگه بارون نمی شوره کجای قصه خندیدی تمومش بوده دل شوره با سیلی صورتت سرخ کسی چیزی نمی دونه تو از مردن نمی ترسی همون چیزی که می مونه معنی این عشق و کاش که می فهمیدی به تو وابسته تر بودم اگه دردام رو می دید...

ایستگاهی بی قطار در من سوت می کشد مسافری که پیاده می شود از جنس کدام نگاه منتظر است؟

صبح است صبح خیلی زود و بیدار شده ام تا دوست داشتنت را زودتر از روزهای قبل شروع کنم.

این شعر را همین حالا بخوان وگرنه بعدها باورت نمی شود هنگام سرودنش چگونه دیوانه وار عاشقت بودم همین حالا بخوان این شعر را که ساختار محکمی ندارد و مثل شانه های تو هربار گریه می کنم می لرزد هربار گریه می کنم و پیراهن هیچ فصلی خیس تر از بهاری نخواهد بود که عاشقت شدم

در آيه هاي منچشم هاي زيباي توناپيداستدر آيه هاي منپيچ و تاب اندامت ناپيداستدر آيه هاي منصداي مهربانتبا پرنده ها به تابستان کوچ کردهو برفاين برف و اين آسمان شگرفروي خاطره هاي تو راسفيد مي کنند

من در آینهی زلال چشمان مهربان تو به اندازهی ابعاد دلتنگی خودم بزرگ شده ام. حداقل تو باور کن: از تمام خودم کوچکترم ... بارها گفته ام که من به همان گوشهی دنج و متروک قلبت قانعم! بقیه اش با خودت. فقط امروز آفتابی و فردا ابری نباش! بیا برای همیشه بمان یا برای همیشه برو ...

ایستادی تو به مردنم راضی بشم از هم تو پاشیدی منو تا هرچی می سازی بشم خسته از این بازی بشم ایستادم تا یه روزی بی طاقت بشه دلت که با بیرحمی خواست نبودنت عادت بشه از دست من راحت بشه

پر از تنهایی ام ای کاش بودی که داره زندگیم از دست میره یه آهنگی گذاشتم که میدونم اگه گوشش کنی گریه ات میگیره صدام از گریه ی دیشب گرفته چه بارونی چه احساسی چه حالی با اشکام باز مهمونی گرفتم همه چی هست فقط جای تو خالی

وقتی هوا ابری وقتی هوا صافه وقتی چشام داره رویاتو می بافه دلم برات تنگ میشه وقتی دلم تنگه وقتی دلم گیره وقتی یکی داره از زندگیم میره دلم برات تنگ میشه برگا که میریزه بارون که میباره وقتی یکی میگه خیلی دوسم داره دلم برات تنگ میشه